Marijke de Vries

Liefde in tijden van Corona (2020)

Hoe is het met de liefde in tijden van Corona als je single bent en aan het daten in de 1,5 m samenleving?

We moeten elkaar vermijden maar we zijn op zoek naar liefde. Menselijk contact is veranderd, we blijven zoveel mogelijk op afstand van elkaar. Huidhonger, voorzichtigheid. Iedere vreemde is een mogelijk gevaar..

Ondertussen werk ik aan ‘Tinder Times’, over online daten. Het project heeft verschillende lagen en invalshoeken. Het bestaat uit een programma rond een expositie van mijn werk, opening (uitgesteld door Corona) in november 2020, met dank aan het AFK.

Een onderdeel van het project bestaat uit het schilderen van Tinder dates. Live schilderen kan nu natuurlijk niet meer. Ik schilder dates via online sessies. Deze wending verandert het perspectief: dat van mijn Iphone.

De liefde nestelt zich in zielsverhalen die leiden tot gelaagde werken over dromen, hunkeringen, separation anxiety en herinneringen.

Het werk ‘Liefde in tijden van Corona’ is een van die werken uit de gelijknamige serie. De wereld lijkt wel in stukjes uit elkaar te vallen. Een figuur beweegt in een vrije val door een gefragmenteerd universum. Toch drukt deze beweging ook een synthese uit, waarin de stukjes tot een nieuw beeld samenvallen.

Tinder times (2020)

In het project Tinder Times combineert de kunstenaar een klassiek medium –ze werkt voornamelijk vanuit de schilderkunst- met een hedendaags verschijnsel: dating door middel van een digitaal platform zoals Tinder. ‘Tinder Times’ is een artistiek onderzoek naar online daten waarbij de Vries ingaat op actuele maatschappelijke thema’s als vluchtigheid, seksuele identiteit, rolpatronen en veranderende relatievormen waarbij het ook raakt aan hedendaags feminisme. Tegelijkertijd is het een persoonlijk onderzoek waarbij de date aanleiding is voor het kunstwerk. Het maken van kunst over dit onderwerp is haar artistieke reactie op de vluchtigheid van de virtuele wereld en een manier om die te transformeren.

Curator Fleur Feringa: Marijke de Vries brengt in haar project Tinder Times op een taboedoorbrekende manier een gesprek op gang over seksualiteit in een online tijdperk. Ze doorbreekt rolpatronen en daagt de kijker uit om schaamte en oordelen los te laten. De digitale datingwereld, die vaak is gericht op kortstondig contact, koppelt Marijke de Vries aan een universeel verlangen naar intimiteit. De online en offline ontmoetingen die Marijke heeft opgedaan naar aanleiding van Tinder Times hebben geresulteerd in een serie modeltekeningen en meer abstracte multimedia werken. Verlangen, spanning en vluchtig contact worden op een tedere manier tastbaar gemaakt. De kunstwerken en de tentoonstelling in Sexyland vormen een vertrekpunt voor dialoog over een onderwerp dat iedereen raakt, seksualiteit en verbinding. In de tentoonstelling zoeken we doelbewust een voyeuristisch karakter op in de presentatie om bezoekers een gevoel van participatie te geven. In de randprogrammering draaien we de rollen om en vragen we bezoekers en deelnemers naar hún ervaringen.

Werken in perspex

De gelaagde werkelijkheid

De serie Perspex werken van Marijke de Vries zijn ontstaan naar aanleiding van een opdracht van een Spaanse galerie in 2015 tijdens een AIR (artist in residence) in Spanje. Het werken in gemengde technieken tussen en op de lagen Perspex zorgt voor rijkdom en variëteit van materiaalgebruik.

De techniek brengt de Vries' thematiek van verandering, transparantie, gelaagdheid tot uitdrukking.

Het werk verhoudt zich tot de tijd door de thematiek van verandering. De werkelijkheid zoals we die waarnemen is niet statisch, we kunnen niet 'alles wat er is' in de tijd ervaren. Deze dynamiek van verandering, transformatie is aanwezig in de werken in Perspex. Thematiek en stijl verwijzen naar een gelaagde betekeniswereld die altijd aan het ontstaan is en altijd verandert. Een vermoeden van het nog niet of bijna niet meer zichtbare, dat het beeldvlak al aan het verlaten is (en soms sculpturaal wordt).

Gelaagdheid – techniek en betekenis

In een periode van mijn leven werd ik uitgenodigd om werk te maken door een zeefdrukker. Wat ik fascinerend vond en wat me erg raakte in het werken met die 'simpele' tecniek is dat door het heldere over elkaar heen zetten van vorm en kleur, de eerdere werkelijkheid of toestand van het werk transformeert terwijl die er nog wel doorheen schemert. Met het weerbarstige van de verf, is een dergelijk effect veel moeilijker te bereiken. Het is iets waar ik naar zoek als ik schilder. En in het werken met de gelaagdheid in Perspex. De verschillende toestanden en lagen die het leven als het ware toevoegt en waardoorheen een eerdere kern schemert. Het roept een nostalgie op van 'onderweg zijn', dat zijn sporen nalaat.